
به گزارش صنعت ساختمان، ۲۰۲۶ باعث اختلال عمده ای صنعت کفش جهان شده است به طوری که طبق گزارش های منتشر شده جنگ جاری در خاورمیانه تأثیر قابل توجهی بر صادرات کفش جهانی داشته و چالش های متعددی را برای صادرکنندگان در سراسر جهان به همراه داشته است. به عنوان یک قطب تجاری کلیدی و تأمین کننده انرژی، بی ثباتی منطقه، زنجیره تأمین، لجستیک و تقاضایبازار این صنعت را از طرق مختلف مختل کرده است. به این معنا که اولاً، جنگ منجر به افزایش هزینه های مواد اولیه شده است. این در حالی است که تولید کفش به شدت به مواد مشتق شده از نفت مانند «الیاف مصنوعی و لاستیک» متکی است و افزایش قیمت بین المللی نفت ناشی از درگیری های منطقه ای، مستقیماً هزینه های تولید را برای تولیدکنندگان کفش افزایش داده و حاشیه سود آنها را کاهش داده است.
جنگ هرمز تقاضای بازار کفش در خاورمیانه را تضعیف کرده است
ثانیاً، مسیرهای اصلی کشتیرانی از جمله دریای سرخ و تنگه هرمز مختل شده و کشتی های باری را مجبور به طی مسیرهای طولانی تر کرده است که این امر هزینه های حمل و نقل و زمان تحویل را به میزان قابل توجهی افزایش داده و خطر عدم پرداخت سفارش را افزایش داده است. علاوه بر این، جنگ تقاضای بازار در خاورمیانه را تضعیف کرده است. تمایل به مصرف ساکنان محلی به دلیل افزایش خطرات کاهش یافته است و بسیاری از وارد کنندگان سفارشات را به حالت تعلیق درآورده یا کاهش داده اند، در حالی که اثر سرریز نیز خریداران اروپایی و آمریکایی را محتاط تر کرده و منجر به کاهش رشد سفارشات جدید شده است. با وجود این چالش ها، برخی از صادرکنندگان به دنبال فرصت هایی از طریق تنوع زنجیره تأمین و ارتقاء محصول برای کاهش تأثیر درگیری هستند.
یکی از نگرانی های اصلی، کمبود مواد اولیه پتروشیمی مانند PU، EVA، PVC و لاستیک بوده است این مواد که برای تولید کفش در مقیاس بزرگ ضروری هستند، در کشور هند شاهد افزایش قیمت تا ۵۰ درصد بوده اند؛ در نتیجه، هزینه های تولید به شدت افزایش یافته و حفظ فعالیت در سطوح قیمتی قبلی را برای تولیدکنندگان به طور فزاینده ای دشوار کرده است
نکته قابل تامل اینکه صنعت کفش هند به عنوان یکی از تولید کنندگان عمده به طور قابل توجهی تحت تاثیر جنگ خاورمیانه قرار گرفته است. به طوری که به گفته وی. نوشاد، رئیس ملی کنفدراسیون صنایع کفش هند با توجه به فشار بر زنجیره های تأمین و افزایش شدید هزینه های ورودی، این صنعت با یکی از سخت ترین مراحل خود در سال های اخیر روبرو است.
در واقع یکی از نگرانی های اصلی، کمبود مواد اولیه پتروشیمی مانند PU، EVA، PVC و لاستیک بوده است. این مواد که برای تولید کفش در مقیاس بزرگ ضروری هستند، شاهد افزایش قیمت تا ۵۰ درصد بوده اند. در نتیجه، هزینه های تولید به شدت افزایش یافته و حفظ فعالیت در سطوح قیمتی قبلی را برای تولیدکنندگان به طور فزاینده ای دشوار کرده است.
فشار بر زنجیره های تامین پتروشیمی و لجستیک جهانی در پی جنگ هرمز
رئیس ملی کنفدراسیون صنایع کفش هند خاطرنشان می کند: اختلالات فعلی در زنجیره های تأمین پتروشیمی و لجستیک جهانی، فشار محسوسی را بر اکوسیستم کفش هند وارد می کند. آنچه که با تأخیر آغاز شد، اکنون به محدودیت در دسترس بودن و افزایش شدید هزینه ها، به ویژه بر شرکت های کوچک و متوسط، تبدیل شده است. در حالی که صنعت در تلاش برای حفظ ثبات و جذب شوک ها است، نوسانات پایدار می تواند تداوم تولید و رقابت پذیری صادرات را به چالش بکشد. بنابراین در این برهه، حمایت هماهنگ در سراسر دولت، صنعت و شبکه های تأمین برای حفظ شتاب رشد بسیار مهم خواهد بود.
او می گوید: برای جبران این افزایش هزینه ها، تولیدکنندگان کفش در برخی مناطق شروع به افزایش قیمت بین ۱۰ تا ۲۰ درصد برای کالاهای نهایی کرده اند که از اواخر مارس ۲۰۲۶ اجرایی می شود. با این حال، اصلاح قیمت ها به تنهایی برای تثبیت حاشیه سود کافی نبوده است.
جنگ هرمز ۲۰۲۶ با افزایش شدید هزینه مواد اولیه و کمبود گسترده مشتقات نفتی، صنعت کفش جهان را وارد مرحلهای بحرانی کرده است
افزایش هزینه های ورودی و لجستیک
از سوی دیگر کولدیپ کوهلی رئیس مرکز FAFM معتقد است: تنشهای جاری ایران و اسرائیل مستقیماً هزینه های ورودی و لجستیک را برای صنعت کفش هند افزایش داده است که به گران تر شدن مواد اولیه و تأخیر در تحویل منجر می شود و هم بر صادرات و هم بر قیمت گذاری داخلی تأثیر میگذارد. اگرچه اوضاع جدی است، اما ممکن است هنوز چالش برانگیزترین مرحله نباشد، اما اگر درگیری تشدید یا طولانی شود، می تواند به یکی از سخت ترین دوره ها در سال های اخیر تبدیل شود، به ویژه برای بازیگران حساس به هزینه و صادرات محور.
از سوی دیگر فعالیت های تولیدی نیز به شدت آسیب دیده است. مراکز تولیدی بزرگی شاهد کاهش شدید تولید هستند که این کاهش ها عمدتاً به کمبود مواد اولیه و اختلالات مداوم در زنجیره تأمین نسبت داده می شود.
صادرات کفش چرمی به بازارهای کلیدی خاورمیانه در معرض تهدید قرار دارد
دیپیکا چوپرا از دیگر کارشناسان و فعالان صنعت کفش هند نیز می گوید: با تشدید درگیری، تأثیر آن بر صنعت کفش هند در سراسر کشور احساس میشود. این صنعت با حاشیه سود کم فعالیت می کند و افزایش هزینه های ورودی، همراه با عدم قطعیت های لجستیکی، فشار قابل توجهی را بر تولیدکنندگان، صادرکنندگان و خرده فروشان وارد می کند. بنابراین این فقط یک اختلال کوتاه مدت نیست، بلکه یک چالش ساختاری است که در صورت ادامه وضعیت، می تواند پویایی منابع، قیمت گذاری و تجارت را تغییر دهد. همچنین بخش های صادرات محور با چالش های بیشتری روبرو هستند. به نحوی که صادرات کفش چرمی به بازارهای کلیدی خاورمیانه، به دلیل اختلالات حمل بار و عدم قطعیت های لجستیکی در معرض تهدید قرار دارد. صادرکنندگان به طور فزاینده ای نگران تأخیر در ارسال محموله ها و لغو احتمالی سفارشات هستند.
افزایش ۵۰ درصدی قیمت مواد پتروشیمی در هند، تولیدکنندگان کفش این کشور را مجبور به افزایش ۱۰ تا ۲۰ درصدی قیمت نهایی محصولات کرده است
شرکت های کوچک و متوسط کفش متاثر از بحران هرمز
نکته قابل تامل اینکه کارشناسان بر این باورند که تأثیر بحران هرمز به شدت توسط شرکت های خرد، کوچک و متوسط کفش جهان احساس می شود. به نحوی که با وجود محدودیت های مالی، بسیاری از شرکت های کوچک و متوسط در تلاشند تا با افزایش هزینه های ورودی، کاهش ظرفیت تولید و تضعیف شرایط تقاضا کنار بیایند.
شایان ذکر است که در سراسر جهان مواد اولیه مرتبط با نفت خام مانند EVA، PU، ترکیبات لاستیکی، چسب و حتی بسته بندی با افزایش قیمت نفت افزایش یافته اند، در حالی که هزینه های حمل و نقل و بیمه، حاشیه سود را در سراسر زنجیره ارزش کاهش می دهند. در عین حال، اختلالات لجستیکی، تغییر مسیر و حق بیمه های ریسک جنگ، چرخه های تأمین را مختل کرده و صادرات محدود به زمان به مناطق آسیب دیده را تقریباً غیرممکن می سازد. با این حال، اینکه آیا این بحران طولانی مدت خواهد شد یا خیر، به این بستگی دارد که بازارهای انرژی تا چه مدت بی ثبات باقی بمانند، زیرا این موضوع کمتر مشکل تقاضا و بیشتر یک شوک هزینه و زنجیره تأمین ناشی از ژئوپلیتیک است.
بنابراین به گفته تحلیلگران و کارشناسان جهانی با ادامه تحولات اوضاع، این صنعت همچنان در حالت آماده باش است و از نزدیک تحولات ژئوپلیتیکی را زیر نظر دارد و در عین حال به دنبال راه هایی برای عبور از چالش های عملیاتی فزاینده است.







