به گزارش صنعت ساختمان، مدیرعامل اسبق بهینهسازی سوخت طی یک نشست خبری در جمع خبرنگاران با بیان اینکه ریشههای ناترازی بنزین به سالها پیش از جنگ بازمیگردد، گفت: حدود دو سال قبل پیش بینی کرده بودم که مصرف بنزین در سال گذشته به ۱۳ میلیون لیتر خواهد رسید. آخرین آمارهای اعلامی هم متوسط مصرف بنزین را حدود ۱۳۵ میلیون لیتر نشان می دهد. اما مصرف بنزین در کشور در حالی به این رقم افزایش یافته که تولید بنزین در پالایشگاههای کشور افزایش پیدا نکرده و تنها اصلاحات جزئی در برخی موارد رخ داده است.
او ادامه داد: متأسفانه به دلیل حملات به زیرساختها و تعطیلی برخی چاههای گاز، میعانات گازی بیرون نمیآید و خوراک پالایشگاه ستاره خلیج فارس کاهش یافته و در نتیجه تولید بنزین این پالایشگاه کم شده است.
سیفی با بیان اینکه راهکار خروج از این بنبست، نه فقط در تغییر قیمت، بلکه در اصلاح رفتارهای مدیریتی، فنی و ساختاری نهفته است، افزود: پیش از جنگ، ما از جنوب و شمال کشور بنزین وارد میکردیم. واردات از شمال همچنان ادامه دارد اما به دلیل محدودیت بنادر، مقدار آن بسیار محدود است. اما واردات از جنوب (بنادر جنوبی) به دلیل محاصره دریایی که آمریکا علیه ایران انجام داده، کاملاً قطع شده است.
این کارشناس حوزه انرژی میزان هدررفت بنزین در مسیر انتقال را یکی از مشکلات شبکه توزیع سوخت برشمرد و توضیح داد: از پالایشگاه تا پمپبنزین، حدود چهار درصد بنزین بر اثر تبخیر و مسائل فنی در جایگاهها و شبکه توزیع از بین میرود. این عدد شاید کوچک به نظر برسد، اما در مقیاس ملی، معادل میلیونها لیتر سرمایه است که دود می شود.
سبد راهکارهای غیرقیمتی؛ از تنظیم موتور تا توسعه مترو
مدیرعامل اسبق شرکت بهینهسازی مصرف سوخت معتقد است بهجای فشار مستقیم بر معیشت مردم، باید به سراغ راهکارهای کمهزینه و پربازده رفت که شامل اصلاح الگوهای رفتاری مردم تا بهینهسازی خودروها و ناوگان مصرفکننده بنزین میشود.
او افزود: «راهکارهای فنی پرهزینهترین هستند، اما پایداری بالایی دارند. برای مثال، ما در سال ۱۳۷۹ که شرکت بهینهسازی تأسیس شد، خودرو پیکان با تکنولوژی دهه ۶۰ میلادی را تولید میکردیم که مصرف ۱۴ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر داشت. با حذف پیکان و ورود خودروهای انژکتوری مصرف بهینه شد، اما این راهکارها نیازمند سرمایهگذاری گسترده است.
سیفی با رد رویکردهای تکبعدی تأکید کرد: اگر کسی به شما بگوید هیچ راهی جز افزایش قیمت بنزین وجود ندارد، یا دروغ میگوید یا بیسواد است. به او اعتماد نکنید. حداقل ۵ طبقه کاری و ۱۰۰ پروژه برای مدیریت مصرف بنزین وجود دارد که هر کدام طرح و پروژه خاص خود را میطلبد.
وی در همین زمینه به ارایه راهکارهایی غیرقیمتی پرداخت و گفت: یک راهکار ساده اصلاح رفتار رانندگی است زیرا ترمزهای ناگهانی و سرعتهای غیرمجاز تا ۱۰ درصد و پایین بودن شیشه هنگام رانندگی مصرف سوخت را هفت درصد افزایش میدهد ضمن آنکه استفاده از اسفالت بی کیفیت علاوه بر تولید آلودگی، لاستیک و سیستم تعلیق خودروها را نابود می کند.
سیفی به راهکارهای فناورانه و نگهداری خودرو اشاره کرد و افزود: تنظیم دورهای موتور و باد لاستیک میتواند تا ۱۲.۵ درصد از مصرف بکاهد. استفاده از خودروهای دوگانه سوز مصرف را به طور چشمگیری کاهش میدهد.
وی بر توسعه حملونقل عمومی تاکید کرد و ادامه داد: انتقال مسافران از روی زمین به زیر زمین و افزایش خطوط و ناوگان مترو به طور قابل توجهی مصرف سوخت را مدیریت میکند. توسعه ناوگان دوچرخه، اسکوتر و موتورسیکلت برقی توجه مردم به تکسرنشینی در خودرو را به استفاده از این ناوگان تغییر میدهد.
سیفی با اشاره به امکان استفاده از سوختهای جایگزین در کشور گفت: میل به مصرف بنزین احیای ظرفیتهای سیانجی (CNG) که به حاشیه رانده شده است.
وی با انتقاد از توقف طرحهای توسعه مترو در دهههای گذشته با وجود تصویب و اختصاص پنج میلیارد دلار برای تهران و ۷۰۰ میلیون دلار برای دیگر کلانشهرها به دلایل غیرکارشناسی تأکید کرد که افزایش واگنها و سرعت قطارها میتواند روزانه سفر ۳ میلیون نفر را پوشش داده و مصرف بنزین را به شدت کاهش دهد.
این مدیر اسبق حوزه انرژی با تاکید بر اینکه بیماری انرژی در ایران با یک نسخه درمان نمیشود، گفت: ما با بیماری مواجهیم که هم تصادف کرده و هم در برخی بخشها دچار سرطان شده است. برای حل این معضل، به یک “فرماندهی متمرکز” نیاز داریم؛ ستادی که قدرت بازخواست داشته باشد و اجازه ندهد طرحهای ملی فدای بازیهای سیاسی شود.
وی تصریح کرد: در بسیاری از مواقع طراحهای کارشناسی ارزشمندی برای کاهش و مدیریت مصرف بنزین ارائه می شود اما نگاه سلیقهای و جناحی اجرای آن را متوقف یا مسیر آن را به تغییر میدهد.
سیفی خاطرنشان کرد: اگرچه قیمت یک ابزار است، اما تمرکز صرف بر آن بدون اصلاح کیفیت خودروها، توسعه شبکه حملونقل و جلوگیری از قاچاق و هدررفت در شبکه، بیفایده خواهد بود. او خواستار توقف رفتارهای سلیقهای شد که در سالهای گذشته خسارات میلیارد دلاری به سلامت و اقتصاد کشور وارد کرده است.
