به گزارش صنعت ساختمان، تولیدکنندگان مکملهای رژیمی غذایی ایران در گفتوگو با خبرنگاربازار بیان کرد: ظرفیتهای ایجادشده در صنعت مکمل طی سالهای گذشته موجب شده است که وضعیت تولید و تامین مکملها امروز در شرایط مناسبی قرار داشته باشد، اما با توجه به تحولات اخیر، احتمال از دست رفتن برخی منابع تامین مواد اولیه وجود دارد و این منابع باید با شرکتهای دیگری جایگزین شوند که این موضوع از نظر مقررات و فرآیندهای رگولاتوری با دشواریهایی همراه است.
ناصری با بیان این که یکی دیگر از مشکلات صنعت مکمل، افزایش زمان و هزینه حملونقل است، گفت: در ماههای گذشته، مسیر تامین برخی مواد اولیه با تغییرات قابل توجهی مواجه شده است. مواد اولیهای که پیش از این ممکن بود در مدت زمان دو هفتهای و از طریق حمل هوایی از کشورهایی مانند هند یا چین وارد شود، اکنون ممکن است از مسیرهای زمینی و ترکیبی منتقل شود و زمان حمل آن به ۴۰ تا ۵۰ روز افزایش یابد.
افزایش زمان حملونقل علاوه بر افزایش هزینه، در مورد موادی که به شرایط خاص نگهداری نیاز دارند، میتواند مشکلاتی ایجاد کند
وی توضیح داد: افزایش زمان حملونقل علاوه بر افزایش هزینه، در مورد موادی که به شرایط خاص نگهداری نیاز دارند، میتواند مشکلاتی ایجاد کند. در گذشته ممکن بود کالایی از چین مستقیم به بندرعباس منتقل شود، اما اکنون برخی محمولهها از چین به ترکیه و سپس از طریق کامیون وارد ایران میشوند. این تغییر مسیر موجب افزایش قابل توجه هزینه حملونقل شده است.
دبیر سندیکای تولیدکنندگان مکملهای رژیمی غذایی ایران افزود: همچنین افزایش زمان حملونقل سبب شده که شرکتها برای جلوگیری از توقف خطوط تولید مجبور شوند مواد اولیه بیشتری در انبار نگهداری کنند و به همین دلیل، به سرمایه و نقدینگی بیشتری برای تامین موجودی نیاز دارند.
اگر صنعت بتواند همه مسیرهای موجود را برای تامین مواد اولیه طی کند، افزایش هزینه تامین کالا مسئلهای است که نمیتوان از آن جلوگیری کرد
به گفته ناصری، اگر صنعت بتواند همه مسیرهای موجود را برای تامین مواد اولیه طی کند، افزایش هزینه تامین کالا مسئلهای است که نمیتوان از آن جلوگیری کرد؛ چرا که نرخ ارز، هزینه حملونقل و واردات مواد اولیه، نرخ اقلام جانبی مورد استفاده با افزایش قابل توجهی مواجه شدهاند. همچنین کارخانهها با افزایش هزینه حقوق و دستمزد کارکنان، هزینه انرژی و سایر هزینههای ناشی از تورم مواجه هستند.
اگر بخواهیم بر مبنای محاسبات هزینهها نگاه کنیم، قیمت مکملها باید حدود ۸۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش پیدا کند، اما از فعالان صنعت درخواست کردهایم که همکاری و همراهی لازم را داشته باشد و شرکتها نیز تلاش کردهاند از افزایش قیمتها جلوگیری کنند
ناصری گفت: اگر بخواهیم بر مبنای محاسبات هزینهها نگاه کنیم، قیمت مکملها باید حدود ۸۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش پیدا کند، اما از فعالان صنعت درخواست کردهایم که همکاری و همراهی لازم را داشته باشد و شرکتها نیز تلاش کردهاند از افزایش قیمتها جلوگیری کنند.
دبیر سندیکای تولیدکنندگان مکملهای رژیمی غذایی ایران تصریح کرد: وضعیت صنعت مکمل تا این مرحله از نظر ظرفیت تولید مناسب بوده و شرکتها نیز ذخایر قابل قبولی داشتهاند، اما اگر مشکلات موجود در حوزه حملونقل و تامین مواد اولیه ادامه پیدا کند، ممکن است طی ماههای آینده برخی خطوط تولید به دلیل نداشتن مواد اولیه با مشکل مواجه شوند.
وی درباره وضعیت تقاضا برای مکملها در نیمه نخست سال نیز گفت: طبق اطلاعاتی که از شرکتها و همکاران این حوزه داریم، ماههای اردیبهشت و خرداد برای شرکتها شرایط مناسبی بوده، اما در تیرماه بسیاری از شرکتها با مشکل مواجه شدند و میزان فروش برخی شرکتها به نصف رسید. در مردادماه نیز شرایط مناسبی وجود نداشت، اما در شهریورماه نشانههایی از بهبود وضعیت مشاهده شد.
عدم تخصیص ارز متناسب با نیازهای صنعت مکمل
ناصری درباره وضعیت تامین ارز مورد نیاز صنعت مکمل گفت: بانک مرکزی و دستگاههای مرتبط در زمینه تامین ارز با صنعت همکاری میکنند، اما زمانی که محدودیت ارزی ایجاد میشود، طبیعتا اولویت نخست، تامین ارز مورد نیاز حوزه دارو است. با این حال، ارزی که برای بخشهای مختلف تخصیص پیدا میکند، متناسب با نیازهای صنعت نیست.
امکان استفاده از ارز دیگران برای تامین مواد اولیه وجود دارد، اما به دلیل اختلاف نرخ ارز آزاد و مرکز مبادله، بحث افزایش هزینه تمام شده مطرح میشود و نوع ارز مورد استفاده اهمیت دارد
وی درباره امکان استفاده شرکتها از ارز حاصل از صادرات دیگران نیز گفت: این مسیر باز شده و امکان استفاده از ارز دیگران برای تامین مواد اولیه وجود دارد، اما به دلیل اختلاف نرخ ارز آزاد و مرکز مبادله، بحث افزایش هزینه تمام شده مطرح میشود و نوع ارز مورد استفاده اهمیت دارد.
ناصری گفت: ممکن است دو شرکت یک محصول با فرمول یکسان تولید کنند، اما یکی از آنها ماده اولیه را با ارز تالار مبادله و شرکت دیگر همان ماده را با ارز حاصل از صادرات دیگران تامین کند. طبیعی است که هزینه تامین مواد اولیه این دو شرکت متفاوت باشد و در نتیجه قیمت تمامشده آنها نیز یکسان نخواهد بودکه نتیجه آن آشفتگی در قیمت کالاهای مشابه است.
